header2

Winst en verlies

In mijn praktijk melden zich veel jonge mensen. Dit lijkt een trend: steeds meer mensen van nog geen 30 lopen vast in hun leven. Ze hebben ontzettend veel werk, kunnen het niet loslaten als ze thuis zijn, ervaren chaos en gebrek aan structuur. Ze zetten zichzelf enorm in de ‘service-stand’ en proberen het iedereen naar de zin te maken.

In de afgelopen periode heb ik diverse cliënten eenzelfde opdracht gegeven: maak eens twee lijstjes. In het ene lijstje schrijf je waar je je verantwoordelijk voor voelt. In het tweede lijstje komt te staan waar je verantwoordelijk voor bent.

Zodra er in het lijstje waar je je verantwoordelijk voor voelt andere dingen staan dan waar je  verantwoordelijk voor bent, is het tijd om alles even stil te leggen. Want dan heb je het recept voor een burn-out of overspannen periode in handen.

Toch is het gemakkelijker gezegd dan gedaan: even alles stilleggen. In de praktijk gaan mensen ondanks dat inzicht toch nog heel lang door. Waarom is dat? Daar zijn twee redenen voor.

De eerste reden is dat mensen vinden dat ze er geen tijd voor hebben. Alleen al de gedachte aan een pas op de plaats maken, kijken waar ze mee bezig zijn en structuur aanbrengen, jaagt hen in de stress. Want dat kost tijd en juist daar ervaren ze gebrek aan. Deze vicieuze cirkel moet doorbroken worden. Als je alles blijft doen zoals je altijd deed, dan krijg je ook steeds hetzelfde resultaat.

De tweede reden is wat ingewikkelder: blijkbaar is de pijn nog niet groot genoeg. Blijkbaar levert het nog steeds iets op.

Het leven is namelijk als een winst-en-verliesrekening. Pas als er geen winst meer te halen valt, en dus alleen maar verlies, zetten mensen een stap tot verandering. Maar zolang er blijkbaar toch nog ergens winst bijgeschreven wordt, duurt het nog heel lang voordat iemand stopt met destructief gedrag.

Waar kan die winst dan in zitten? Dat zijn bijvoorbeeld patronen die je vroeger hebt aangeleerd. Overtuigingen die ooit zijn ingeprent omdat ze toen, als kind, nodig waren maar die je nu in de weg zitten. Bijvoorbeeld: in een gezin waarin één kind altijd ziek was en veel aandacht nodig had, heeft het andere kind geleerd om zich zo onzichtbaar en dienstbaar mogelijk op te stellen. Om niemand tot last te zijn. Toen was dat gedrag behulpzaam, maar nu – in het volwassen leven – kan het ervoor zorgen dat je teveel naar je toetrekt en geen grenzen aangeeft.

Als je het gevoel hebt dat je nergens tijd meer voor hebt en dat alles je teveel wordt: doe die stap terug. Bespreek met je werkgever waarvoor je ook alweer bent aangenomen en doe vervolgens alleen de dingen waar je ook echt verantwoordelijk voor bent. Je zult zien dat deze helderheid de winst-en-verliesrekening weer beter in balans brengt. En nog belangrijker: kijk eens kritisch of je de dingen waar je verantwoordelijk voor bent, ook echt leuk vindt. Als dat niet het geval is, zijn er namelijk andere keuzes nodig om weer mentaal fit te worden.

Posted in

Laatste nieuwsberichten